Ben çocukken; askere gidince
adam olunur denirdi…
Büyüdüğümde gördüm ki askere
gidenler adam değil, ölü oluyorlar…
Ben çocukken; hayat kadını
deniyordu, en çok onların yaşadıklarını sanıyordum…
Büyüdüğümde gördüm ki en az
onlar yaşıyorlar, ölüm kadını oluyorlar…
Ben çocukken; delikli zımba
ile kesilmiş rengarenk kağıtlardan hazırlanan konfetilerle süslenirdi mutluluk
anlarımız…
Büyüdüğümde gördüm ki küçük
şeylerden mutlu olma ve azla yetinme günlerimiz, yok edici tüketim toplum
modelinin çok öncesinde kalmış…
Ben çocukken; öğretici,
bilgilendirici, gerçekçi olmalı denirdi yazılan romanlar için…
Büyüdüğümde gördüm ki sabun
köpüğü gibi aşklarla donanmış ya da uçan balonlar gibi eğlenceli, ama
patlayınca geride hiçbir iz bırakmayan boşa yazılmış sayfalara değer verilir
olmuş…
Ben çocukken; tarih
kitaplarında yazardı Timur’un fillerini Ankara’nın ormanlarına sakladığını ve
de Yıldırım Bayezid’in ordularını beklerken, yine onu bu ormanlarda tuzağa
düşürüp, Türk birliğinin parçalanmasına neden olduğunu…
Büyüdüğüm de gördüm ki ne
Ankara’nın ormanları vardı, ne de Timur’a rağmen yeniden oluşturulan Türk
birliği, Türk dirliği…
Ben çocukken; derlerdi ki
büyüklerimiz oku “Bir Çift Öküz”, oku “Tırpan”, oku “Kaçakçı Şahan” ki anlayasın Doğu’yu, Doğulu’yu, özveriyle
koşasın onlar için hizmete…
Büyüdüğümde gördüm ki onlar meğer
kin büyütüp bizlere, bir de yedi düvelle el ele verip, uğratmaktaymışlar bu ülkeyi hezimete…
Ben çocukken; kızlara okuyup,
ayaklarının üzerinde durmanın gerekliliği
öğütlenirdi…
Büyüdüğümde gördüm ki kızlar
işin kolayına kaçıp, erkeklere yaslanmayı öğrenmişler…
Ben çocukken; denirdi ki önce
okul, önce meslek ve sonrasında istersen yaparsın sanat, spor, siyaset…
Büyüdüğümde gördüm ki okula
gitmenin, saygın bir meslek edinmenin dışında bize yasaklanan ne varsa;
bugünlerde olmuş beceri, marifet…
Ben çocukken; “sakla samanı,
gelir zamanı” denir, tutumlu olmak öğütlenirdi bizlere…
Büyüdüğümde gördüm ki ne
saklanacak saman, ne savrulacak harman, ne de gölgesine sığınılacak orman
kalmamış…
Ben çocukken; büyükler
çocuklara oyuncaklar alırdı, oynayıp, eğlensinler diye…
Büyüdüğümde gördüm ki
çocuklar zevk oyuncağı olmuşlar, büyüklerin hoyrat ellerinde…
Ben çocukken; gelinlikle
girdiğin evden, kefenle çıkarsın denirdi… Büyüdüğümde gördüm ki yalnızca bu
dedikleri doğru çıktı; boşanmak isteyince kadınlar, beyaz gelinlikleriyle
girdikleri evlerden, kefenleriyle çıkıyorlar…
Selma ERDAL; 13 Ekim 2014
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder